Wie waren de hunebedbouwers?

Het hunebed een iconisch beeld in Drenthe, maar wie hebben deze grote bouwwerken gebouw, wanneer en waarom?

De hunebedden werden in het neolithicum (4000-3000 v. Chr.) gebouwd. Het neolithicum ook wel bekent als de late steentijd. Deze valt in de vroege prehistorie. Het trechterbekervolk is vernoemd naar de typische trechtervormige potten die zij gebruikten.

Het hunebed

Hunebedden kennen we voornamelijk uit Drenthe, maar er zijn ook twee hunebedden bekent uit de provincie Groningen. De hunebedden werden gebouwd van grote zwerfkeien. In Nederland zijn de hunebedden tussen de 2,5 tot 17 meter lang. Een hunebed werd tussen de 75 tot 400 jaar gebruikt. Om de twee tot tien jaar vond er een bijzetting plaats. Een bijzetting bestond uit 1 persoon en 1 tot 5 potten.

Duidelijk is dat niet iedereen in een hunebed werd begraven. De andere werden in een “gewoon” (vlak)graf begraven. Een voorbeeld van deze “gewone” graven van het trechterbekervolk is het grafveld dat bij Dalfsen is opgegraven.

BoerenPrehistorisch huis van hout, leem en riet

De mensen van het trechtervolk waren boeren die zich voornamelijk bezighielden met het verbouwen van verschillende soorten graan. Ook hielden ze waarschijnlijk runderen, schapen, geiten en varkens. De huizen waar in zij woonden waren van hout, riet en leem gemaakt. De Nederzettingen die zijn teruggevonden bestonden uit slechts een paar huizen.

Sociale structuur Hunebed gebouwd door reuzen, mensen kijken toe

Ondanks te kleine nederzetting moet er een grotere sociale structuur zijn geweest. Het bouwen van een hunebed kan simpelweg niet door maar een paar mensen zijn gedaan. Archeologen hebben aan de hand van een experiment kunnen vaststellen dat er ten minsten 100 mensen moeten werken aan een hunebed.

Niet alleen moesten deze mensen worden opgeroepen om te komen helpen. Ook moest er eten voor deze mensen worden geregeld. Ook een planning was belangrijk. Het werkt niet als je een grote groep mensen  laat werken aan het zelfde project zonder een plan. Om deze reden moet er een sociale structuur zijn geweest.

De stenen konden wel 5000 kilo wegen. Om deze te kunnen verslepen had je niet alleen voldoende mensen nodig maar ook trekdieren. Door de stenen over een baan van boomstammen te laten rollen, en deze door zowel mensen als ossen te laten trekken. Hierdoor was het mogelijk om de stenen over grote afstanden te transporteren.

Een beetje respect

Het trechterbekervolk is het onderwerp geweest van vele onderzoeken, en nog steeds zijn er veel onbeantwoorde vragen over dit fascineerden volk. De hunebedden waren graftombes gebouwd met grote stenen die door de gemeenschap weden verzameld, vervoerd en gestapeld. Deze grafmonumenten hebben de tand des tijds doorstaan. En verdienen dus ook het respect dat daarbij hoort. Het verbod op klimmen en klauteren op de hunebedden is volgens mij niet alleen logies maar ook zeker niet te vroeg.

Geef een reactie